( * ( ما بِصاحِبِكُمْ مِنْ جِنَّةٍ ) * ) . بلكه « او فقط بيم دهنده شما است در برابر عذاب شديد الهى » ( * ( إِنْ هُوَ إِلَّا نَذِيرٌ لَكُمْ بَيْنَ يَدَيْ عَذابٍ شَدِيدٍ ) * ) . كلمات و تعبيرات اين آيه هر كدام اشاره به مطلب مهمى است كه ده نكته آن را ذيلا مىآوريم : 1 - جمله « اعظكم » ( شما را اندرز مىدهم ) در حقيقت بيانگر اين واقعيت است كه من خير و صلاح شما را در اين سخن در نظر مىگيرم نه هيچ مساله ديگر . 2 - تعبير به « واحدة » ( تنها يك چيز ) مخصوصا با تاكيد به وسيله « انما » اشاره گويايى است به اين واقعيت كه ريشه تمام اصلاحات فردى و جمعى به كار انداختن انديشه هاست ، ما دام كه فكر ملتى در خواب است مورد هجوم دزدان و سارقان دين و ايمان و آزادى و استقلال قرار مىگيرند ، اما هنگامى كه افكار بيدار شد راه بر آنها بسته مىشود . 3 - تعبير به « قيام » در اينجا به معنى ايستادن روى دو پا نيست بلكه به معنى آمادگى براى انجام كار است ، چرا كه انسان به هنگامى كه روى پاى خود مىايستد آماده براى انجام برنامه‌هاى مختلف زندگى مىشود ، بنا بر اين انديشه كردن نياز به آمادگى قبلى دارد ، كه انگيزه و حركتى در انسان به وجود آيد كه با اراده و تصميم به تفكر بپردازد . 4 - تعبير « للَّه » بيانگر اين معنى است كه قيام و آمادگى بايد انگيزه الهى داشته باشد ، و تفكرى كه از چنين انگيزه اى سرچشمه مىگيرد ارزنده است ، اصولا اخلاص در كارها و حتى در انديشيدن خميرمايه نجات و سعادت و بركت است . جالب اينكه ايمان به « اللَّه » در اينجا مسلم گرفته شده بنا بر اين تفكر